Avusturya Ulusal Kütüphanesi: Devlet Salonu (Prunksaal)

Avusturya Ulusal Kütüphanesi’nin Devlet Salonu, yani Prunksaal, Hofburg’un içinde Josefsplatz’ta, eskiden imparatorluk saray kütüphanesi olan kurumun barok tören salonu. Tek bir oda, yaklaşık 200.000 tarihî kitap barındırıyor ve kütüphanelere özel bir ilgisi olmayan insanların bir kütüphane için kuyruğa girmesinin nedeni o.

Aynı zamanda saraydaki en kendi içinde bütün şey: rota yok, kanat yok, sıra yok. İçeri girersiniz, içindesinizdir ve tek soru ne kadar kalacağınızdır. Fiyatlar ve saatler bilet sayfasında; bu sayfa içinde durduğunuz yer hakkında.

Odanın etrafındaki kurum

Avusturya Ulusal Kütüphanesi, koleksiyonlarında 12 milyonu aşkın parçayla Avusturya’nın en büyük kütüphanesi; Hofburg’da bulunuyor ve bazı koleksiyonları 2005’ten beri barok Palais Mollard-Clary’ye taşınmış durumda.

Habsburglar tarafından kuruldu ve monarşinin sona erip yeni cumhuriyetin adını değiştirdiği 1920’ye kadar Kaiserliche Hofbibliothek, yani İmparatorluk Saray Kütüphanesi olarak anıldı. Kompleks bugün özel koleksiyonları ve arşivlerinin yanı sıra dört müze içeriyor; daha küçük olanlar kütüphane müzeleri sayfamızda anlatılıyor.

Prunksaal onun eski kalbi. Kurumun bugün yaptığı her şey, bakılmak için yapılmış bir odanın etrafında gerçekleşiyor.

Kim yaptı, ne zaman

Kanat 1721’de Johann Bernhard Fischer von Erlach tarafından başlatıldı ve 1723’teki ölümünden sonra oğlu Joseph Emanuel tarafından tamamlandı.

Bu ayrım önemli ve sık sık birbirine karıştırılıyor. Joseph Emanuel, 1729–1735 arasında Kış Binicilik Salonu’nu tasarlayan ve ziyaretçilerin çoğunun içinden geçerek geldiği kubbeli kapı Michaelertrakt’ı çizen Fischer von Erlach. Devlet Salonu ise babasının tasarımı, onun tarafından tamamlandı; Hofburg’un dışarıdan görünüşünün büyük kısmından bu iki adam sorumlu.

Kanattaki heykeller Lorenzo Mattielli’nin. Salon yapılmadan önce arsada Minoritenkloster’in, yani Konventüel Fransiskenler manastırının kitapları bulunuyordu.

Bir savaş tarafı ve bir barış tarafı

Salon bölünmemiş tek bir mekân değil. Kitapların özgün kataloğuna göre birbirine karşıt iki yarıya ayrılmış: bir savaş tarafı ve bir barış tarafı.

Bu düzen süslemeye de taşınmış. Daniel Gran’ın duvar freskleri aynı ayrımı izliyor; böylece oda kendi uzunluğu boyunca kendisiyle tartışıyor: bilgisini savaş yapmakla mı yoksa barışı korumakla mı ilgili olduğuna göre dosyalayan, sonra bu ayrımı duvarlara resmeden on sekizinci yüzyıl kütüphanesi.

Bunun orada olduğunu bildiğinizde salon tek bir ezici etki olmaktan çıkar ve okunabilir hâle gelir. Bir uçta durun ve hangi yarıda olduğunuzu bulun.

Kubbe

Merkezdeki kubbe freski, Herkül ile Apollon’un yukarıda tuttuğu İmparator VI. Karl’ın bir tür tanrılaştırılması. Çevresinde alegorik figürler, Habsburgların erdemlerini ve topraklarının zenginliğini simgeleyen bilinçli olarak karmaşık bir programda buluşuyor.

Bu propaganda, hem de çok iyi bir propaganda. Oda, bu kitaplara sahip olan ailenin içlerindeki bilgiye de sahip olduğunu söylemek için var.

Bu hikâyede kelimenin tam anlamıyla bir çatlak var. Maria Theresia döneminde kubbe çatlamaya başladı ve saray mimarı Nikolaus Pacassi yapıyı bir demir halkayla güçlendirdi. Gran’ın freski ardından Franz Anton Maulbertsch tarafından restore edildi ve hasardan kalan yırtığın izi bugün hâlâ görülebiliyor.

Heykeller ve küreler

Salon boyunca imparatorların mermer heykelleri sıralanıyor; ortada VI. Karl var. Heykeller Peter ve Paul Strudel tarafından yontuldu.

Dört büyük küre, küreleri türlerinin en iddialı objeleri arasında sayılan Venedikli kozmograf Vincenzo Coronelli’nin eseri. Odanın ortasında duruyorlar ve ziyaretçilerin tavandan sonra en çok fotoğrafladığı şey onlar.

Bu dördünün ötesinde kürelerle ilgileniyorsanız, kütüphane dünyada kürelere adanmış tek halka açık müzeyi işletiyor: Herrengasse’deki Palais Mollard’da, 1850’den önce yapılmış yer ve gök küreleri dahil 380 küre ve bilimsel alet barındıran Küre Müzesi; Esperanto Müzesi ile birlikte 6 €‘luk kombine biletle.

Prens Eugen’in on beş bin cildi

Salondaki koleksiyon satın almalarla oluşturuldu ve en değerli tekil katkı, Fransa ve İtalya’dan değerli kitaplar içeren 15.000 ciltlik Savoylu Prens Eugen kütüphanesiydi. O noktada Devlet Salonu yaklaşık 200.000 kitap barındırıyordu; bugün de aşağı yukarı bu kadar.

Prens Eugen satın alması, tüm girişime yönelik ilk ciddi eleştiriyi tetikledi: kütüphanenin bir şeyler aranacak bir yerden çok gösteriş için var olduğu. Maria Theresia’nın hekimi Gerard van Swieten ve oğlu Gottfried buna karşılık koleksiyonu bilimsel eserlerle zenginleştirdi ve Gottfried, envanterin sürekli güncellenmesini ilk kez mümkün kılan kart kataloğunu getirdi.

Yani bunun okumak için değil bakmak için bir oda olduğu şikâyeti modern bir turistin şikâyeti değil. On sekizinci yüzyılda, sarayın kendi hekimi tarafından dile getirildi.

Josefsplatz nasıl oluştu

Maria Theresia döneminde kanat iki ucundan genişletildi ve merkezdeki Prunksaal bir tarafta Hofburg’a, öbür tarafta Augustinerkirche’ye bağlandı.

Josefsplatz’ı yaratan bu genişleme oldu: salonun girişinin açıldığı kapalı barok meydan ve Viyana’da türünün en eksiksiz meydanı. Kütüphane kanadı kuzeyde Josefsplatz ile güneyde Burggarten arasında duruyor; etrafında yürürken binanın bir köprü gibi hissettirmesinin nedeni bu.

Josefsplatz sayfamız meydanın geri kalanını, girişi ücretsiz olan ve Loreto Şapeli’nde 54 Habsburg’un kalbini barındıran uçtaki Augustinerkirche dahil, anlatıyor.

Ücretsiz mi, okuma salonları kullanılabilir mi?

Hayır ve bunlar değil.

Devlet Salonu biletli bir müze: yetişkin için 12 €, indirimli 10 €, yaşlılar ve Vienna City Card sahipleri için 10,50 €, 19 yaş altındaki herkes için ücretsiz. İndirimli ve ücretsiz giriş soruları aramalarda sürekli çıkıyor; cevap, genel bir ücretsiz giriş olmadığı. Ancak salon hem Vienna PASS’e hem de Vienna FLEXI Pass’e dahil; kart başına bir ziyaret.

Okuma salonları ise tamamen ayrı bir konu. Kütüphanenin halka açık okuma salonları Heldenplatz’ta; faal bir araştırma tesisi olarak kendi kullanım koşullarıyla işliyor. Prunksaal bir müze; içinde sergilenen kitaplar okunamaz. Josefsplatz’a bir araştırma sorusuyla gelirseniz, güzel bir oda bulursunuz ama katalog bulamazsınız.

Ziyaret

09:00–18:00 arası açık, perşembe 21:00’e kadar. Ekimden mayısa pazartesi kapalı; hazirandan eylüle her gün açık. 24 Aralık’ta Ulusal Kütüphane müzeleri 15:00’te kapanıyor; diğer resmî tatillerde normal saatler geçerli. Zaman dilimli giriş yok.

Fiyatlar ve saatler kütüphanenin kendi sitesinden, onb.ac.at, 2 Ekim 2026’da okundu. Giriş ücretleri sayfası Vienna PASS veya FLEXI Pass sahiplerine bir kez ücretsiz giriş tanıyor; Vienna PASS buna bilet gişesini atlayan hızlı girişi ekliyor.

30 ila 60 dakika ayırın (işletmecinin kendi önerisi) ve odayı insansız fotoğraflamak istiyorsanız 09:00’da gidin. Giriş, saray müze rotasının sizi bıraktığı yerden iki dakika uzakta; bu da onu bir Hofburg sabahının doğal ikinci durağı yapıyor. Bir güne nasıl sığdırılacağı hakkında daha fazlası Hofburg Sarayı Bilet sayfasında.